مزن پهلو به آن نوری که مانی تا ابد کوری

برای جست و جو باشد ز فکر نفس کژپایی

دورویی او است بی کینه ازیرا او است آیینه

ز عکس تو در آن سینه نماید کین و بدرایی

تو با شیران مکن زوری که روباهی به سودایی

که با شیران مری کردن سگان را بشکند گردن

نه مکری ماند و نی فن و نه دورویی نه صدتایی