مگر حضرت نقابی بست از غیرت بر آن چهره

چرا خشمی کند تندی چرا باشد شبی تاری

در آن گلزار روی او عجب می ماندم روزی

که خاری اندر این عالم کند در عهد او خاری

که تا غیری نبیند آن برون ناید ز اغیاری

مگر خود دیده عالم غلیظ و درد و قلب آمد

نمی تاند که دریابد ز لطف آن چهره ناری