سکونت از کجا آخر سوی مسکن نمی آیی

ز ما و من برست آن کس که تو رویی بدو آری

چرا تو سوی این هجران صد چون من نمی آیی

فزایش از کجا باشد بهارا چون نمی باری

الا ای نور غایب بین در این دیده نمی تابی

الا ای ناطقه کلی بدین الکن نمی آیی

چو ارزن خرد گشتستم ز بهر مرغ مژده آور