در دولت پیوسته رفتی و بپیوستی

در حیرت تو ماندم از گریه و از خنده

با رفعت تو رستم از رفعت و از پستی

ای دل بزن انگشتک بی زحمت لی و لک

آن باده فروش تو بس گفت به گوش تو

جان ها بپرستندت گر جسم بنپرستی

ای خواجه شنگولی ای فتنه صد لولی