خامش کن و دم درکش چون تجربه افتادت

صدق قدمی باشد چون تو قدم افشردی

از جا نبرد چیزی آن را که تو جا دادی

غم نسترد آن دل را کو را ز غم استردی

ترک گروان برگو تو زان گروان فردی