بشنو هله مولانا زاری چنین زاری

زان گوش همی خارد کاومید چنین دارد

و آن گاه یقین دارد این از کرمت آری

تا از تو شدم دانا چون چنگ شدم جانا

تا عشق حمیاخد این مهر همی کارد

خامش که دلم دارد بی مشغله گفتاری