گه چون شب یغمایی هر مدرکه بربایی

ور هیچ نمی دانم دانم که تو می دانی

گر در غم و در رنجم در پوست نمی گنجم

کز بهر چو تو عیدی قربانم و قربانی

روز از تن همچون شب چون صبح برون رانی

گه جامه بگردانی گویی که رسولم من

یا رب که چه گردد جان چون جامه بگردانی