نی سیل بود این جا نی بحر بود آن جا

تا سوی درت آید جوینده ربانی

تا جزو به کل تازد حبه سوی کان یازد

قطره سوی بحر آید از سیل کهستانی

خامش که نشد ظاهر هرگز سر روحانی