می کوبد تقدیرش در هاون تن جان را

و آن میوه نورش را بر کف به نهان نی

این بوی که از زلف آن ترک خطا آمد

در مشک تتاری نی در عنبر و لادن نی

وین سرمه عشق او اندرخور هاون نی

دیدی تو چنین سرمه کو هاون ها ساید

تا بازرود آن جا آن جا که تو و من نی