گر قصد هوا کردی ور عزم جفا کردی

دل بردی و جان بردی این جا چه رها کردی

ای برده هوس ها را بشکسته قفس ها را

مرغ دل ما خستی پس قصد هوا کردی

کو زهره که تا گویم ای دوست چرا کردی

آن شمع که می سوزد گویم ز چه می گرید

زیرا که ز شیرینش در قهر جدا کردی