گلزار جفا گردد چون تخم جفا کاری

من بی رخ چون ماهت گر روی به ماه آرم

مه بی تو ز من گیرد صد دوری و بیزاری

جان بی تو یتیم آمد مه بی تو دو نیم آمد

چون سرکشی آغازی یا اسب جفا تازی

دست کی رسد در تو گر پای نیفشاری

مهمان توام ای جان ای شادی هر مهمان