رو ای دل بیچاره با تیغ و کفن پیشش

دست کی رسد در تو گر پای نیفشاری

مهمان توام ای جان ای شادی هر مهمان

شاید که ز بخشایش این دم سر من خاری

کی پیش رود با او بدفعلی و طراری

ای جان نه ز باغ تو رسته ست درخت من

پرورده و خو کرده با عشرت و خماری