وز بخشش تو دیده این ماه سما ماهی

بر خیمه این گردون تو دوش قنق بودی

مه سجده همی کردت ای ایبک خرگاهی

خورشید ز تو گشته صاحب کله گردون

کی هر دو یکی گردد تو آتش و من روغن

وین قسمت چو آمد تو یوسف و من چاهی

هر چند که این جوشم از آتش تو باشد