مرده ز تو حال آرد چون شعبده بنمایی

جان ها همه پا کوبند آن لحظه که دل کوبی

دل نیز شکر خاید آن دم که جگر خایی

تن روح برافشاند چون دست برافشانی

گر جور و جفا این است پس گشت وفا کاسد

ای دل به جفای او جان باز چه می پایی

امروز چنان مستم کز خویش برون جستم