سبزه شود آخر ز چه کهسار چریدی

شاگرد کی بودی که تو استاد جهانی

این صنعت بی آلت و بی کف ز کی دیدی

چون مرکب جبریلی و از سم تو هر خاک

خامش کن و یاد آور آن را که به حضرت

صد بار از این ذکر و از این فکر بریدی