آخر بشنو هر نفسی نعره مستان

پنداشته ای خواجه که بیرون حسابی

بستان قدح عشرت وز بند برون جه

تا باخبری بند سوالی و جوابی

کای گیج خرف گشته ببین در چه عذابی

دست تو بگیرم دو سه روزی تو همی جوش

تا بار دگر روی ز اقبال نتابی