صد غلغله در سقف سماوات افندی

می خندد و می گوید من خفته بدم مست

هیهای شنیدم من و هیهات افندی

زان خنده و زان گفتن و زان شیوه شیرین

خورشید ز برق رخ تو چشم ببندد

کافزون ز زجاجه ست و ز مشکات افندی

در خانه خمار و خرابات کی دیده ست