صد نور یقین سجده کن روی چو ماهش

مانند زلیخا شده در عشق جوانی

او حاکم دل ها و روان هاست در این شهر

ماننده تقدیر خدا حکم روانی

کی سوی مهش راه بزد ابر گمانی

صد چون من و تو محو چنان بی من و مایی

چون ظلمت شب محو رخ ماه جهانی