جز حضرت او نیست فقیرانه حضوری

کی سوی مهش راه بزد ابر گمانی

صد چون من و تو محو چنان بی من و مایی

چون ظلمت شب محو رخ ماه جهانی

جز سایه خورشید رخش نیست امانی

از حیله او یک دو سخن دارم بشنو

چون زهره ندارم که بگویم که فلانی