وز چرخ شنو بانگ سرافیل صلایی

از خاک برویند در این دور خلایق

کاین نفخه صور است که کرده ست صدایی

از کوه شنو نعره صد ناقه صالح

هین رخت فروگیر و بخوابان شتران را

آخر بگشا چشم که در دست رضایی

ای مرده بشو زنده و ای پیر جوان شو