پران شده جان ها و روان ها ز نواحی

شمعی است برافروخته وز عرش گذشته

پروانه او سینه دل های فلاحی

سوزیده ز نورش حجب سبع سماوات

این حلقه مستان خرابات خراب است

دور از لب و دندان تو ای خواجه صاحی

شاباش زهی حال که از حال رهیدیت