گر بیخ دلت نیست در آن آب حیاتش

دلدار چو شد ای دل در غار چرایی

آن شاه نشد لیک پی چشم بد این گو

گر شاه بشد مخزن اسرار چرایی

ای باغ چنین تازه و پربار چرایی

گر راه نبرده ست دلت جانب گلزار

خوش بو و شکرخنده و دلدار چرایی