چو با رندان این ره یار گشتی

چو تو مستور و عاقل خواستی شد

چرا سرمست در بازار گشتی

نشستن گوشه ای سودت ندارد

به صحرا رو بدان صحرا که بودی

در این ویرانه ها بسیار گشتی

خراباتی است در همسایه تو