تو صورت های ایشان را چه دانی

تو نامی کرده ای این را و آن را

از این نگذشته ای آن را چه دانی

چه صورت هاست مر بی صورتان را

زنخ کم زن که اندر چاه نفسی

تو آن چاه زنخدان را چه دانی

درخت سبز داند قدر باران