که ای شیرین شیرین کار چونی

منم بیمار و تو ما را طبیبی

بپرس آخر که ای بیمار چونی

منت پرسم اگر تو می نپرسی

وجودی بین که بی چون و چگونه ست

دلا دیگر مگو بسیار چونی

بگو در گوش شمس الدین تبریز