رها کن این همه با ما تو چونی

کی باشد جان که گویم جان فزایی

مثالی لایق آن روی خوبت

بسی شب ها ز حق کردم گدایی

تو جانی و به چونی درنیایی

تو صدساله ره از چونی گذشتی

میان موج های کبریایی