چو اول هم تویی و آخر تویی هم

که مشکل های ما را مرتجایی

سوال اول آن است ای سخندان

که هم اول هم آخر جان مایی

ز کی دانم وفا و بی وفایی

دوم آن است ای آن کت دوم نیست

که رنج احولی را توتیایی