که سلطان بلی شاه الستی

به دو بوسه مخا از خشم لب را

تو ده نان چون دکان ها را ببستی

بلی گو نی مگو ای صورت عشق

بلی تو برآردمان به بالا

بلی ما فرود آرد به پستی

خمش کن عشق خود مجنون خویش است