به زیر سایه اقبال خفتم

که هم نوحی و هم کشتی جودی

دلا گر سوختی چون عود بوده

وگر خامی بسوز اکنون که عودی

برون پنج حس راهم گشودی

بدان ره بی پر و بی پا و بی سر

به شرق و غرب شاید شد به زودی