بدیدم دوش کبریتی به دستت

که بی او بسته ای و بی کلیدی

چو خاتونان مصری ای شفق تو

چو دیدی یوسفم را کف بریدی

یقین کردم که دیکی می پزیدی

تو هم ای دل در آن مطبخ که او بود

پس دیوار چیزی می شنیدی