بگو ای گل که این لطف از کی داری

که حسنی لانظیری برتنیدی

چنین نوری دهی اشکمبه ای را

چنینی را گزافه کی گزیدی

نه خار خشک بودی می خلیدی

تو هم ای چشم جنس خاک بودی

بگفتی من چه بینم هم بدیدی