که بی مه شب بود دلگیر و تاری

تو با سوگند کاری پخته ای سر

که بر اسرار پنهانی سواری

تو ماهی ما شبیم از ما بمگریز

تو آبی ما مثال کشت تشنه

مگرد از ما که آب خوشگواری

بپاش ای جان درویشان صادق