ور انگشتی نهم تو شرم داری

صفای دل از آن رگ های صافی است

بدان رگ پی بری چون پر برآری

در آن رگ ها تو همچون خون نهانی

از آن رگ هاست بانگ چنگ خوش رگ

ز عکس و لطف آن زاری است زاری

ز بحر بی کنار است این نواها