یکی نوری لطیفی جان فزایی

چو نی کم شد سر دیگر نخاری

پدید آید تو را ناگه وجودی

نه نی دارد نه شکر آنچ داری

در او می های گوناگون کاری

گشایی پر و بالی کز حلاوت

نمایی لطف های لاله زاری