گهی درد که داند گه بدوزد

بود از مصلحت نه از بی اصولی

محالی گر بگوید مرد کامل

تو عین حال دانش ای حلولی

گهی شاهی کند گاهی رسولی

به تاویلات تو او درنگنجد

که تو هستی فصولی او اصولی