به خاک پای تو باخود نبودم

فدای تو که جان جان جانی

مرا گویی خمش نی توبه کردی

که بگذاری طریق بی زبانی

ز مستی و شراب و سرگرانی

به خاموشی به از خنبی نباشم

نمی ماند می اندر خم نهانی