ز خوبی روی مه را خیره کردی

که تو از لعل ها در می فشانی

زهی آرامگاه جمله جان ها

عجب افتاد حسن و مهربانی

به رحمت خود چنانتر از چنانی

به هر تیری هزار آهو بگیری

زهی شیری که بس سخته کمانی