که خشک و تر نگنجد در خدایی

ولیکن خدمت دل به ز گریه ست

که اطلس می کند پنجه عبایی

که دل اصل است و اشک تو وسیلت

خمش با دل نشین و رو در او نه

که از سلطان دل صاحب لوایی