تو دست و پای هر بی دست و پایی

نه چون خورشید گردون در زوالی

بخندانی جهان را تو نخندی

بنالانی روان را تو ننالی

تو پر و بال هر بی پر و بالی

هزاران مشفق غمخوار سازی

ولیک از ناز گویی لاابالی