گه بند کند گهی گشاید

غم نیست تو جان هر چهاری

صیاد بدایت وجودی

اجزای جهان همه شکاری

ای کارافزا تو بر چه کاری

او سرو بلند و تو چو سایه

او باد شمال و تو غباری