بابرگ شد آن کلوخ جان یافت

در حمد و ثنا و شکر آری

عذرت نبود ز یاس از آن کو

بخشد به کلوخ خوش عذاری

در شکر نمود جان سپاری

صد میوه چو شیشه های شربت

هر یک مزه ای به خوشگواری