آخر چه شود کز آب حیوان

یک ذره شود ز شرمساری

وقت است که در وجود خاکی

آن تخم که گفته ای بکاری

بر چهره زعفران بباری

تا لاله ستان عاشقان را

از گلبن حق به خنده آری