بس روشن جان و تیزگوشیم

جز گلشن روی تو نبینیم

ای ماه بگو که از کجایی

هر دم که ز باده تو نوشیم

بی هوش شدیم و بس به هوشیم

ای ماه بگو که از کجایی

از آتش هات در فروغند