گفت در گوشش قلندر کان طرف می واستی

مرد مطلق دست خود را کی بیالاید به جان

آخر ای جان قلندر از چه پهلو خاستی

سالکی جان مجرد بر قلندر عرضه داد

کاین طرف هر چند سوزی در شرار عشق خویش

لیک هم مطلق نه ای زیرا که در غوغاستی

در جمال لم یزل چشم ازل حیران شده