نی فزودی از دو عالم نی ز نفیش کاستی

کاین طرف هر چند سوزی در شرار عشق خویش

لیک هم مطلق نه ای زیرا که در غوغاستی

در جمال لم یزل چشم ازل حیران شده

تو نه این جایی نه آن جا لیک عشاق از هوس

می کنند آن جا نظر کان جاستی آن جاستی

ای که از الا تو لافیدی بدین زفتی مباش