ناید اندر چشم او الا بلای بیخودی

آفتاب لطف حق بر عاشقان تابنده باد

تا بیفتد بر همه سایه همای بیخودی

گر هزاران دولت و نعمت ببیند عاشقی

بنگر اندر من که خود را در بلا افکنده ام

از حلاوت ها که دیدم در فنای بیخودی

جان و صد جان خود چه باشد گر کسی قربان کند