ای دل آمد دلبری کاندر ملاقات خوشش

جمع کردی آخر آن را که جدا می ریختی

درج بد بیگانه ای با آشنا در هر دمم

خون آن بیگانه را بر آشنا می ریختی

همچو گل در برگ ریزان از حیا می ریختی

آمد آن ماهی که چون ابر گران در فرقتش

اشک ها چون مشک ها بهر لقا می ریختی