ای صحابه عشق را چون مصطفی شاد آمدی

شب چو چتر و مه چو سلطان می دود در زیر چتر

وز تو تخت و تاج ما و چتر ما شاد آمدی

بی گهان در پیش کردی روح های پاک را

ای که آن رحمت نمودی از پی چندین فراق

می نگنجم زین طرب در هیچ جا شاد آمدی

من گمان ها داشتم اندر وفای لطف تو