آن ز سحری تر نماید چون بگیری شاخ او

ز آنک صد پر دارد این و نیست آن ها را پری

پیش باغش باغ عالم نقش گرمابه ست و بس

نی در او میوه بقایی نی در او شاخ تری

می برد شاخش تو را با خواجه قارون تا ثری

صورت او چون عصا و باطن او اژدها

چون نه ای موسی مرو بر اژدهای قاهری