چون قدر را مست گشته با قضا آورده ای

احمقی باشد اگر جانی بمیرد بعد از این

چون چنین دریای جوشان از بقا آورده ای

از قضا و از قدر مر عاشقان را خوف نیست

می نگنجد جان ما در پوست از شادی تو

کاین جمال جان فزا از بهر ما آورده ای

شمس تبریزی جفا کردی و دانم این قدر